Blog Tag -> Black Tog ของ mymoney

มาแล้ว เมื่อวานเพิ่งนั่งดูข้อมูลเรื่อง blog tag อยู่หยกๆ ยังนึกอยู่เลยว่าคงไม่มีใครยิงมาโดนเราแน่ ยังนึกเสียดายอยู่เลยว่าเรื่อง hip hip อย่างนี้เราไม่น่าพลาด ได้การเลย มาเช้านี้เจอเข้าแล้ว ต้องขอบคุณคุณ heronop ที่ส่งต่อจดหมายลูกโซ่ตัวนี้มาให้

แต่พอโดนเข้าจริงๆก็ต้องนั่งนิ่งไปพักใหญ่ เอ… ชีวิตเรามันก็ธรรมดาเหลือเกิน จะหาเรื่องอะไรมาเล่าให้คนเขาอ่านกันได้ เรื่องที่เตรียมมากะจะมาโพสต์วันนี้ขอพักไว้เดี๋ยว นั่งนึกเรื่อง blog tag black tog นี่ก่อน

5 เรื่องใช่ไหม เอาล่ะ เพื่อให้เข้ากับ theme ของบล็อกนี้ด้วย เอาเรื่องที่มันเป็นเงินๆทองๆหน่อยละกัน

1. ผมคงเหมือนเด็กไทยทั่วไปที่มีบัญชีแบงก์แห่งแรกเป็นธนาคารออมสิน สาขาที่ผมเปิดอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ จำไม่ได้แล้วว่าชื่อสาขาอะไร ตั้งอยู่ตรงเชิงสะพานนวรัตน์ ใกล้ๆกับโรงเรียนคำเที่ยงน่ะครับ (ถ้าคนเชียงใหม่มีโอกาสได้มาอ่านเจอ รบกวนช่วยคอนเฟิร์มชื่อสาขานิดนึง ขอบคุณล่วงหน้าครับ) ตอนนั้นฝากเงินแล้วจะได้การ์ดใบเท่าไพ่ 1 ใบ การ์ดพวกนี้จะทำเป็นชุดๆ ให้ข้อมูลที่น่าสนใจมาก เท่าที่จำได้ จะมีชุดนก ผมกับเพื่อนๆก็มาเก็บแข่งกัน ใครจะมีมากกว่ากัน ใครมีซ้ำก็มาแลกกับเพื่อน ประมาณเดียวกับที่ฝรั่งเขาเก็บเบสบอลการ์ดกันน่ะครับ

2.พอโตขึ้นมาเรียนม.ปลาย ธนาคารไทยพาณิชย์เอาระบบเอทีเอ็มเข้ามาให้บริการ ผมก็ไม่พลาดไปเปิดบัญชีเอาไว้เลยเพื่อจะทำบัตรเอทีเอ็ม ตอนนั้นเปิดบัญชีด้วยเงิน 100 บาท แล้วได้บัตรมาพกใส่กระเป๋าตังค์ทำเท่ (ทั้งๆที่ไม่มีเงิน) แล้วก็ไม่รู้จะเอาบัตรมาทำอะไรด้วย เพราะเงินค่าขนมก็ได้เป็นรายวัน ได้มาก็กินเกือบหมดแล้ว เหลือนิดๆหน่อยๆเก็บไว้จนได้เป็นก้อนแล้วเอาไปฝากเข้าบัญชีผ่านเอทีเอ็มนี่แหละ (ตอนนั้นเอทีเอ็มฝากเงินได้ด้วย มีซองให้ใส่เงินใส่เข้าไปในเครื่องแล้วจะมีเจ้าหน้าที่เอาไปทำรายการให้อีกที) พอรวบรวมได้เป็นก้อนก็ใช้เอทีเอ็มไปถอนเอามาซื้อของ ก็ใช้อยู่แค่นี้แต่ความรู้สึกตอนนั้นมันเท่เหลือเกิน

3.ผมมาทำบัตรเครดิตตอนที่ทำงานได้สัก 2 ปี บัตรใบแรกก็คือกสิกรไทย (ยังไม่เป็น kbank) เพราะออฟฟิศใช้บัญชีที่นี่ก็เลยขอได้ง่าย บัตรใบนี้ต้องเรียกว่ามีบุญคุณกับผมมากในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ ต้มยำกุ้งไครซิส เพราะตอนนั้นผมโดนลดเงินเดือน 30% เท่านั้นยังไม่พอ เงินเดือนยังออกบ้างไม่ออกบ้าง ผมต้องใช้วิธีไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตทีละ 300 บาทนิดหน่อยเพื่อลดการใช้เงินสด (ที่ต้องถึง 300 ก็เพราะยอดขั้นต่ำที่รับบัตรเครดิตคือ 300 บาท) แล้วตอนสิ้นเดือนก็ไปชำระตามยอดขั้นต่ำ ที่เหลือก็ต๊ะไว้ก่อน ยอมเสียดอกเบี้ยไป ทำอยู่อย่างนี้จนกระทั่งยอดหนี้คงค้างปริ่มๆจะเต็มวงเงิน (50,000 บาท) เหลืออีกไม่กี่ร้อยก็เต็ม แต่ยังโชคดีที่เอาตัวรอดมาได้ แถมยังไม่เสียเครดิต แต่เสียดอกอ่วมอยู่เหมือนกัน (เพราะฉะนั้นผมขอแนะนำสำหรับน้องๆที่เพิ่งเริ่มทำงานและยังไม่มีบัตรเครดิตนะครับ สถานการณ์เศรษฐกิจไม่แน่นอนอย่างนี้ทำเผื่อไว้สักใบก็ดีนะครับเอาไว้เป็นเงินสำรอง แต่ใช้เป็นเงินสำรองจริงๆนะครับ อย่ารูดเรื่อยเปื่อย)

4.ต่อเนื่องจากต้มยำกุ้งไครซิส ชีวิตผมช่วงนั้นแทบไม่ได้พัก เพราะยังต้องผ่อนบ้านผ่อนรถ เงินเดือนลดแต่งานเพิ่ม เพราะบริษัทเอาคนออก เอางานมาเพิ่มให้คนที่เหลือ ช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ผมก็ต้องไปตระเวนเปิดท้ายขายของ หาเงินสดมาใช้จ่ายในแต่ละวัน ชีวิตนี้ผมไม่เคยคิดว่าจะต้องมาเป็นพ่อค้าก็ต้องมาทำ แฟนผมเกลียดการเป็นเซลส์ยังกะอะไรดีก็ต้องมาช่วยกัน เหนื่อยแทบขาดใจ ตื่นแต่เช้าขนของขึ้นรถ ขับรถไกลแค่ไหนก็ไป มีทั้งที่เมืองเอก รังสิต ถนอมมิตรปาร์ค ซอยวัชรพล ฟิวเจอร์ปาร์ค บางแค จัสโก้ รัตนาธิเบศร์ ยังมีอีกหลายที่นึกไม่ออกแล้ว จนสุดท้ายตัดสินใจเลิกเพราะคนขายมีมากกว่าคนซื้อ กำไรที่ได้ไม่คุ้มเหนื่อย หักค่าของค่าที่ค่าน้ำมันค่าข้าวแล้วเหลือกำไรวันนึง 30-40 บาท นั่งมองหน้ากับแฟน เลิกเหอะ

5.หลังจากผ่านช่วงนั้นมาได้ ผมกับแฟนตั้งปณิธานแน่วแน่ ชีวิตนี้กูจะไม่ยอมอยู่ในสภาพนั้นอีกแล้ว ทำบัญชีค่าใช้จ่ายให้เห็นออกมาเลยว่าเดือนๆนึงเงินเข้าเท่าไหร่ ออกเท่าไหร่ ใช้ตรงไหนบ้าง จะประหยัดตรงไหนได้ ตั้งหน้าตั้งตาเก็บเงิน ปลดหนี้บัตรเครดิตก่อน เพราะไอ้นี่ดอกสูงสุด หมดบัตรเครดิตยังเหลือบ้านกับรถ รถนี่มันดอกเบี้ยคงที่อยู่แล้ว จ่ายเท่าที่กำหนดก็พอ ส่วนบ้าน แบงก์มันไม่ยอมลดดอกเบี้ยให้เลยทั้งๆที่เราเป็นลูกค้าชั้นดีมาตลอด จัดการรีไฟแนนซ์ซะ หาแบงก์ใหม่ดอกเบี้ยถูกลง แต่ละเดือนมีเงินเหลือเท่าไหร่เอามาโปะบ้าน โบนัสออกเท่าไหร่ไม่ใช้ซักบาท โปะบ้านทั้งหมดจนพนักงานแบงก์ถาม ทำไมพี่จ่ายเยอะจัง สุดท้ายจ่ายบ้านหมดก่อนกำหนด ปลอดหนี้โดยสิ้นเชิง สบายใจ ตัวเบา ไม่ก่อหนี้อะไรเพิ่มเติมอีกแล้ว รถอายุ 10 ปีแต่สภาพยังดี ก็ไม่เปลี่ยนใหม่ บ้านเป็นทาวน์เฮ้าส์หลังเล็กๆก็อยู่ได้ ไม่ want ไปอยู่บ้านเดี่ยว (จริงๆก็ want แต่ไม่อยากเป็นหนี้) ทำตัวให้เบาที่สุด ถ้าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีก คราวนี้ก็สบายแล้ว มีประสบการณ์

นี่แหละเรื่องราวของผมครับ

ทีนี้จะส่งต่อให้ใครดี pated, bickboon, soilmatter, kasidech และ tomwork

จะรออ่านนะครับ

Advertisements

13 thoughts on “Blog Tag -> Black Tog ของ mymoney

  1. I really like the number 5. You are a role model.

  2. คุณ alwayslek, ขอบคุณครับ จริงๆไม่ได้เป็น role model อะไรนะครับ เงินก็ยังมีน้อย ทุกวันนี้ก็ยังเป็นลูกจ้างอยู่ แต่เล่าให้อ่านกันก็หวังว่าคงพอจะมีประโยชน์บ้าง สำหรับบางคนที่ยังเป็นหนี้หรือคนที่เพิ่งเริ่มทำงานจะได้เริ่มเก็บเงินครับ เพราะเรื่องแบบนี้ยิ่งเริ่มเร็วเท่าไหร่ยิ่งสบายเร็วเท่านั้นครับ

  3. ว้าววว…นี่ขนาดเรื่องเครียดนะเนี่ย แต่อ่านแล้วก็หนุกหนานตามฮะ

    อยากมีโบนัสมาโปะบัตรบ้างจัง

  4. อ้าว แหม… เพิ่งอ่านเรื่องนี้อยู่แหม็บๆ กะลังเขียนอยู่ยังไม่จบ ก็พอดีมาเจอที่นี่อีกแล้ว แหม… มันฮิตจริงๆ เลยนะเนี่ย 🙂

    อ่านจากที่คุณ mymoney เขียนข้อ ๒ เลยชักสงสัยว่าอาจะเข้าใจผิดไปซะแล้ว ที่ที่แรกคิดว่าคุณ mymoney น่าจะอายุน้อยกว่า nitbert หรืออย่างมากก็พอๆ กัน

    ถ้าคุณ mymoney ได้ใช้ ATM ไทยพาณิชย์รุ่นแรกๆ ตอนม.ปลาย ก็น่าจะอายุมากกว่า nitbert ซัก ๒-๓ ปี (เพราะ nitbert มีบัตร ATM ครั้งแรกตอนม. ๑ เพิ่งมาจากบ้านนอก เข้ามาเรียนในกทม. ต้องบริหารการเงินของตัวเองเป็นครั้งแรก เพราะแม่จ่ายเงินเป็นอาทิตย์ มาอยู่บ้านญาติ ถ้าเงินไม่พอก็ไม่มีสิทธิ์จแบมือขอ จนกว่าจะกลับบ้านวันเสาร์อาทิตย์)

  5. คุณ nitbert, เอ พอถูกทักชักไม่แน่ใจ ได้ใช้ตอนอยู่ม.ปลายหรือม.ต้นหว่า ความทรงจำชักเลือนๆ เอาเป็นว่า ผมเข้ามหาวิทยาลัยรหัสขึ้นต้น 31 ครับ

    ถ้าไม่เป็นความลับ ช่วยแนะนำ blog คุณ nitbert ด้วยสิครับ จะได้ตามไปอ่าน

  6. คุณ gooogolf, ถ้ารายได้ไม่เพิ่ม ต้องลดรายจ่ายครับ

  7. ถ้างั้นคิดว่าคงไม่ผิดหรอกค่ะ เด็กกว่าประมาณ ๒ ปีค่ะ

    เรื่องบล็อกนี่ขอตัวนะคะ เพราะว่าปิดประตูบ้านมา ๒ ปีกว่าแล้ว (อืมม์ ฟังดูเหมือนเป็นบล็อกเกอร์รุ่นเก๋าเลยเนอะ ที่จริงเพิ่งเริ่มบล็อกเมื่อตอนที่ปิดบ้านเก่าไป – บ้านเก่าที่ว่าคือสมัยเป็นยังไดอารีออนไลน์นะค่ะ) กลัวเจอโจทก์แล้วต้องย้ายบ้านหนี โลกไซเบอร์นี้มันช่างแคบนัก ขอเขียนปันกันอ่านในหมู่คนรู้จัก สะดวกใจกว่าค่ะ 😛

  8. ผมเองก็จะมุ่งมั่นให้ตัวเอง debt-free เหมือนกันครับ!!!

    (คิดเรื่อง re-finance บ้านอยู่เหมือนกัน
    มีที่ไหนแนะนำไหมครับ?)

  9. คุณ bickboon

    หลังจากเป็นไทแก่ตัวเองผมก็ไม่ได้ติดตามเรื่องสินเชื่อบ้านเท่าไหร่เลยครับ แต่พอจะมีข้อแนะนำครับ เป็นตัวช่วย 2 บริการด้วยกัน

    อันแรก livesmart (บริษัทนี้มีน้องชายกรณ์ จาติกวณิช เป็นเจ้าของ) เขาทำบริการเป็นตัวกลางประสานงานให้ระหว่างคนจะกู้เงินซื้อบ้าน/รีไฟแนนซ์บ้านกับสถาบันการเงินที่จะปล่อยกู้ เราไปกรอกข้อมูลของเราไว้กับเจ้าหน้าที่แล้วเขาจะไปดีลกับสถาบันการเงินทั้งหลายแล้วเอามาให้เราเลือก เราสามารถจะเลือกใช้ที่ไหนก็ได้ที่เราเห็นว่าเป็นประโยชน์ที่สุด หรือจะไม่เอาเลยก็ได้ครับ ที่พิเศษที่สุดก็คือ บริษัทนี้ไม่คิดเงินจากผู้กู้เลยแม้แต่บาทเดียว (ฟรี) เพราะเขาไปเก็บเงินเอาจากสถาบันการเงินครับ

    http://http://www.livesmart.co.th/th/loan_re.asp

    อันที่สอง ที่เว็บไซต์ homedd.com มีบริการคล้ายๆกัน ให้เราไปกรอกข้อมูลเอาไว้แล้วสถาบันการเงินที่เป็นเครือข่ายของเขาจะเข้ามาดูข้อมูลแล้วส่งข้อเสนอของเขามาให้เราเลือก เราสามารถจะเลือกเจ้าไหนก็ได้ อันนี้ไม่แน่ใจว่าคิดค่าใช้จ่ายหรือเปล่านะครับ

    http://www.homedd.com/HomeddWeb/servlet/homedd.A_home_financing.frontweb.FwFinancingIndexServ

    ทั้ง 2 บริการนี้ผมไม่เคยใช้ด้วยตัวเอง คนใกล้ชิดและคนรู้จักก็ไม่เคยใช้จึงไม่สามารถคอมเม้นต์อะไรได้ ถ้าคุณ bickboon ได้มีโอกาสลองใช้บริการรบกวนแจ้งผลแล้วก็คุณภาพการบริการมาให้ด้วยนะครับ ถ้าดีจะได้แนะนำกันต่อ ถ้าไม่ดีก็จะได้รับทราบทั่วๆกัน

    ขอบคุณครับ

  10. Pingback: Work and Life Records

  11. สาหวัดดีครับ แล้วต้องทำไงบ้างอะครับ blog-tag เนี่ย

  12. คุณ kasidech

    ง่ายๆครับ เหมือนจดหมายลูกโซ่ พอโดน blog tag แล้ว กติกาก็คือ คุณจะต้องเขียนเล่าเรื่องของคุณที่คนอื่นไม่ (ค่อย) รู้มา 5 ข้อ เสร็จแล้วก็ส่งต่อไปให้คนอื่นอีก 5 คนครับ (เราจะรู้จักหรือไม่รู้จักก็ได้)

    ความยากมันอยู่หลังจากนี้ครับ คือเราหาคนที่ยังไม่โดน blog tag เพื่อจะส่งต่อไปยากน่าดู

    จะรออ่านของคุณ kasidech นะครับ

  13. ขอบคุณมากนะครับ
    เดี๋ยวผมจะลองไปทำการบ้านดูครับ {^ ^}_b

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s