หมอนพพรครับ ช่วยผมด้วย!!!

เรียนคุณหมอนพพรที่เคารพ

ผมมีปัญหาจะขอความช่วยเหลือจากคุณหมอครับ ผมทราบดีว่าเรื่องราวที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ไม่ตรงกับสาขาหรือความเชี่ยวชาญของคุณหมอเท่าไหร่นัก (เมื่อดูจากคอลัมน์ “เสพสมบ่มิสม” ที่คุณหมอตอบปัญหาในหนังสือพิมพ์เดลินิวส์) แต่คอลัมน์ของคุณหมอก็เป็นคอลัมน์เดียวที่ผมรู้จักและติดตามอ่านอย่างต่อเนื่องมายาวนาน ผมไม่รู้จะหันไปพึ่งใครจริงๆครับ

มันเป็นอย่างนี้ครับ ตั้งแต่ที่ผมเริ่มเล่นหุ้นผมก็ชอบมันมากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะลงทุนซื้อหุ้นซักตัวผมจะไปหาข้อมูลของบริษัทนั้นๆมาดู มาศึกษา นั่งอ่านงบการเงิน ช่วงหลังๆนี่ถึงกับเข้าไปตามเว็บบอร์ดที่คุยกันเรื่องหุ้นเพื่อจะดูว่าคนอื่นเขามีคอมเม้นต์เรื่องบริษัทที่ผมกำลังศึกษาอยู่ยังไงบ้าง พอผมทำอย่างนี้ไปได้ระยะนึง มันติดครับคุณหมอ มันติดจนกลายเป็นนิสัยไปโดยอัตโนมัติ

อย่าว่าแต่ตอนจะซื้อหุ้นเลยครับ ขนาดเวลาไปเดินตามห้าง ผมไปเจอสินค้าตัวนึงที่ขายดี คนซื้อกันเยอะ ผมก็อดหยิบมาดูไม่ได้ว่ามันของบริษัทอะไร (ถึงแม้ว่าผมไม่เคยคิดจะซื้อสินค้าตัวนั้นเลย ผมเคยยืนพินิจพิจารณาผ้าอนามัยอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ตตั้งนาน หยิบพลิกไปพลิกมา จนคนหันมามองถึงได้รู้สึกตัว) อยู่ในตลาดหุ้นหรือเปล่า แล้วความคิดมันก็เตลิดไปอีกครับ

คิดไปถึงสินค้า/บริการตัวอื่นของบริษัทนี้ คิดยาวไปถึงงบการเงิน ปีที่แล้วกำไรเท่าไหร่ ปีนี้กำไรเท่าไหร่ จ่ายปันผลเท่าไหร่ ราคาหุ้นช่วงหลังนี่เคลื่อนไหวเป็นยังไง ทำให้เวลาเข้าซูเปอร์ฯแต่ละครั้งผมต้องใช้เวลานานเกินเหตุ (อ้อ แค่ขับรถเข้าซูเปอร์ที่ชื่อ บิ๊กอะไรซักอย่าง ผมก็อดดูไม่ได้ว่าที่นี่คนเข้ามาเยอะไหม ผู้ค้ามาเช่าพื้นที่เยอะหรือเปล่า เผื่อว่าปีนี้กำไรจะดีขึ้น) เดินผ่านร้านหนังสือ SE-ED ก็อดชะโงกดูไม่ได้ว่า คนที่ยืนกันเต็มนั่นน่ะ เขายืนอ่านฟรีหรือว่าเขาซื้อกันด้วย

หลายๆครั้งเข้า ทำเอาผมลืมไปว่าผมกำลังทำอะไรอยู่ แล้วนับวันอาการมันก็ยิ่งหนักครับคุณหมอ ผมแทบไม่อยากจะออกจากบ้านไปไหน แต่ถึงจะนั่งดูทีวีอยู่บ้านมันก็ยังตามมาอีกครับคุณหมอ เห็นโฆษณาพิซซ่า ผมก็นึกไปถึงน้อง MINT ดูเกมโชว์อัจฉริยะข้ามคืน แต่ใจก็ไพล่ไปถึง WORK กับ KTC เห็นโฆษณารถยนต์ตัวใหม่ก็สงสัยว่า เอ๊ะ AH มีเอี่ยวด้วยไหม แล้วคนที่ซื้อรถใหม่เขาใช้ไฟแนนซ์ที่ไหนกัน TCAP หรือเปล่า ตื่นเช้ามานั่งอ่านหนังสือพิมพ์ ก็คิดถึง MATI นั่งฟังเพลงก็สงสัยว่าระหว่าง GRAMMY กับ RS จะเลือกอะไรดี

หมอครับช่วยผมด้วย!!!

7 thoughts on “หมอนพพรครับ ช่วยผมด้วย!!!

  1. เอ๊ ก็พวกเดียวกันนี่ครับ

    ตอนนี้ เราจะลากเพื่อนเข้าซีเอ็ดเท่านั้น ซื้อสินค้าคอมต้องที่ IT City กินข้าวเที่ยงซิสเลอร์ มือเย็นเป็น เดอะพิซซ่า

    ปกติทุกอย่างครับ ^^

  2. อ้าว เจอเพื่อนอาการเดียวกัน ไม่เหงาแล้ว…ฮิ๊ว

  3. ้ขายหุ้นทิ้งให้หมดครับอาการจะดีขึ้น

    ด้วยรักจาก หมอนพพร

  4. กลัวมันจะลงแดงอ่ะดิครับ เดี๋ยวเดือดร้อนต้องไปถ้ำกระบอกอีก เอิ๊กกกก

  5. จงหยุดดู รู้จิต คิดยังไง
    อย่าได้ไป รำคาญ มันให้ดู
    พอคิดปั๊บ หลับตา มาเป็นครู
    คิดอะไร ให้รู้ ดูมันไป

    ขอสรุปว่า “เราไม่สามารถห้ามความคิดได้ แต่เราสามารถกำหนดดูมัน แล้วบริกรรมว่า คิดหนอๆๆๆ ย้ำๆๆ แล้วความคิดจิตฟุ้งจะหาย เพราะตามหลักคำสอนแล้ว ไม่มีอะไรที่คงอยู่ได้ถาวร จะต้องเปลี่ยนแปลงไปเสมอๆ ความคิดก็เช่นเดียวกัน ” จงดูมัน เข้าใจมัน อย่าได้มีเรามีเขาในตัวมัน เรามีหน้าที่เพียงผู้ดูเท่านั้น หัดทำกำหนดดูเป็นนิสัย ต้องใช้เวลาหน่อย แล้วอาการจะหาย

  6. โห สุดยอด ขอบคุณครับคุณทองสมุทร

  7. ขอบคุณสำหรับบทความครับ น่าสนใจมากเลยครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s