เกือบไปแล้ว…เกือบเป็นหนี้ก้อนใหญ่อีกหน

เพิ่งโพสต์ไปไม่นานนี้เองว่าหลังจากผ่านพ้นช่วงต้มยำกุ้งมาได้ผมก็ทำตัวให้เบามาตลอด หนี้สินอะไรที่มี ก็เคลียร์จนหมด หลังจากนั้นก็เลิกก่อหนี้ ใช้ชีวิตแบบที่นักการตลาดทั้งหลายคงขัดใจกันน่าดู แต่เพิ่งไม่กี่วันนี้เองที่ผมกับผบ.ทบต้องมานั่งคุยกันเป็นจริงเป็นจังว่าเราจะก่อหนี้ก้อนใหญ่กันอีกทีไหม?

เรื่องมันเริ่มมาจากผมเปลี่ยนที่ทำงานมาได้สักเดือนสองเดือนแล้วครับ แล้วที่ทำงานใหม่นี่มันไกลจากที่เดิมเอาเรื่องอยู่ ทำให้ทุกวันนี้ผมต้องตื่นนอนเร็วขึ้นกว่าเดิม แล้วต้องใช้เวลาเดินทางไป-กลับที่ทำงานวันละ 4 ถึง 4 ชั่วโมงครึ่ง (พระเจ้าจอร์จ เรื่องจริงนะ ไม่ได้โม้!!) กลับมาถึงบ้านแต่ละวันแทบหมดเรี่ยวหมดแรง อย่าว่าแต่จะอ่านหนังสือเลย แค่ดูทีวียังหลับคาจอจนเลิกดูไปแล้ว (ยังคิดอยู่ว่าจะยกเลิกยูบีซีดีไหม?) ด้วยเหตุนี้เองเราก็เลยมาคิดกันว่า มันจะดีกว่าไหมถ้าเราจะย้ายบ้านเข้าใกล้ที่ทำงานมากกว่านี้ ซึ่งแน่นอนว่าคงหนีไม่พ้นต้องก่อหนี้กันอีกหน

หลังจากพิจารณาทางเลือกทั้งหลายทั้งปวง เราตัดคอนโดฯในเมืองออก ทั้งๆที่เป็นทางเลือกที่น่าสนใจที่สุด แต่เนื่องจากเรามีหมาเป็นลูกอยู่ตัวหนึ่งและไม่สามารถตัดใจเอามันไปให้คนอื่นเลี้ยงได้ (โดยเฉพาะเมื่อมองตาใสซื่อบริสุทธิ์ของมัน ถึงแม้ว่าพฤติกรรมจะเปรตขัดกับการแสดงออกอย่างยิ่งก็ตาม) ทางเลือกรองลงมาก็คือทาวน์เฮ้าส์ในเมือง ด้วยงบประมาณที่เราสามารถจะผ่อนไหว ก็ไม่ได้ในเมืองเท่ากับคอนโดฯ แต่ก็ร่นระยะทางและเวลาในการเดินทางจากปัจจุบันไปได้เยอะพอสมควร

หลังจากเปิดเว็บดูข้อมูล โทรศัพท์ไปถามที่โครงการและขับรถไปดูมาบางโครงการ ผมกับผบ.ทบก็มานั่งคิดจริงๆจังๆกันอีกครั้ง คำถามสำคัญที่สุดคือ จะเอาจริงไหม?

สุดท้าย ไม่เอาครับ เหตุผลสำคัญก็คือ การก่อหนี้ครั้งนี้จะทำให้แผนการเก็บเงินเพื่อเกษียณอายุของเราต้องช้าออกไป 4 ถึง 5 ปี เวลาเท่านี้สำหรับบางคนอาจจะดูเล็กน้อย แต่สำหรับผบ.ทบผมแล้วทำใจยากครับ ก็เลยสรุปกันว่า ลองดูอีกสักพักก็แล้วกัน อาจจะชินไปเองก็ได้น่า ประหยัดเงินไปได้หลายตังค์อยู่ ถ้าเหนื่อยหรือเมื่อยนักก็แบ่งเงินไปนวด (แผนโบราณนะครับ) บ้างก็ไม่เลว เอาไปหาอะไรอร่อยๆกินให้บ่อยขึ้นก็น่าสนใจอยู่

ระหว่างนี้ถ้าขับรถแล้วเจอชายหนุ่มขับรถเก่าๆอายุร่วม 10 ปีชักช้าขวางทางอยู่บนถนนก็เมตตาเขาหน่อยนะครับ อย่าไปบีบแตรไล่เขาเลย เขาเหนื่อยจากการเดินทางน่ะครับ เฮ้อออออ….

5 thoughts on “เกือบไปแล้ว…เกือบเป็นหนี้ก้อนใหญ่อีกหน

  1. น่าสงสารมาก…พวกศักดินาทรราชย์ มันไม่ยอมสร้างรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนให้คนกรุง มันสร้างแต่ทางด่วนให้ใช้ เพราะพวกมันมีหุ้นกันอยู่เยอะแยะ เสียใจด้วยนะครับ

  2. จะเรียกว่า หมาช่วยชีวิต ได้ไหมนี่

    ในหลวงให้ใช้ชีวิตแบบพอเพียง
    ความพอดีตัว มีเหตุผล มีภูมิคุ้มกัน(risk mngment)

    เดินทางสายกลางนะคับ ยากแต่ก็ต้องเพียร!

    : )

  3. เมื่อตอนหนุ่มกว่านี้คิดว่าทนไหว ไม่แคร์เรื่องระยะทางของที่ทำงานกับบ้าน ตอนนี้กลับกันแล้ว สนใจอย่างยิ่งเลยครับ

  4. เหตุผลของแต่ละคนคงต่างกันไป บางครั้งเมื่อโอกาสในหน้าที่การงาน เสนอเข้ามาในชีวิต บางครั้งจำเป็น(จำใจ… นิดหน่อย) คงต้องเปรียบเทียบระหว่างผลตอนแทน (ระยะ…สั้น-ยาว) กับการลงทุน(ตื่นเช้า+ฯลฯ สารพัดปัจจัย )แต่คิดว่าคุณ จขบ. คงคำนวณด้วยหลายสูตรแล้ว ได้ผลตอบแทนคุ้มค่า อิอิ… อ๋อ ยินดีกับงานใหม่อีกครั้งค่ะ

    เชอรี่

  5. คุณ killerpress ครับ ขอบคุณครับ แต่ไม่เป็นไรครับ ผมมองโลกในแง่ดีว่าคงเป็นกรรมเก่าของผมน่ะครับ

    คุณ khun_aut ครับ ขอบคุณครับ ตอนนี้มีภูมิเพียบเลย ยังขาดแต่เงินอ่ะครับ ไม่ค่อยมีเลย ฮิ้ววววว

    น้อง gooogolf นั่นสิ เมื่อก่อนพี่ก็เฉยๆ เดี๋ยวนี้ชักไม่ค่อยไหวซะแล้ว มันเสียดายเวลา ยิ่งเหลือน้อยๆอยู่

    คุณเชอรี่ ครับ ขอบคุณครับ ส่วนเรื่องผลตอนแทน (เขียนมาอย่างนี้เองน้า..อิ อิ) ผมยังไม่ตอนครับ ฮิ้วววว แต่ถ้าเรื่องผลตอบแทนล่ะก็ เนื่องจากผมเป็นนักลงทุนแบบแวยู่ ก็เลยดูระยะยาวเป็นหลักอ่ะครับ คิดว่าทางเลือกนี้น่าจะคุ้มค่าที่สุด (มั๊ง?)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s